DIC CHRISTI VERITAS (CB 131)
 
Dic, Christi veritas, dic, cara raritas,
dic, rara caritas: Ubi nunc habitas?
Aut in Valle Visionis?
Aut in throno Pharaonis?
Aut in alto cum Nerone?
Aut in antro cum Theone?
Vel in fiscella scirpea cum Moyse plorante?
Vel in domo Romulea cum Bulla fulminante?
 
Respondit Caritas: "Homo, quid dubitas?
Quid me solicitas? Non sum, quo mussitas.
Nec in euro, nec in austro,
nec in foro, nec in claustro,
nec in bysso vel cuculla,
nec in bello, nec in bulla:
De Iericho sum veniens, ploro cum sauciato,
quem duplex Levi transiens non astitit grabato."
 
O vox prophetica, o Nathan, predica:
culpa Davitica patet non modica!
Dicit Nathan: "Non clamabo."
"Neque" David "planctum dabo."
Cum sit Christi rupta vestis,
contra Christum Christus testis.
Ve, ve vobis, hypocrite, qui culicem colatis!
Que Cesaris sunt, reddite, ut Christo serviatis!
 
 
BULLA FULMINANTE (CB 131a)
 
Bulla fulminante sub iudice tonante,
reo appellante, sententia gravante
Veritas supprimitur, distrahitur et venditur
Iustitia prostante;
itur et recurritur ad Curiam, nec ante
quid consequitur, quam exuitur quadrante.
 
Pape ianitores Cerbero surdiores.
in spe vana plores, nam etiamsi fores
Orpheus, quem audiit Pluto deus Tartareus,
non ideo perores,
malleus argenteus ni feriat ad fores,
ubi Proteus variat mille colores.
 
Si queris prebendas vitam frustra commendas;
mores non pretendas, ne iudicem offendas!
frustra tuis litteris inniteris; moraberis
per plurimas kalendas -
tandem exspectaveris a ceteris ferendas,
paris ponderis pretio nisi contendas.
 
Iupiter, dum orat Danen, frustra laborat;
sed eam deflorat, auro dum se colorat:
auro nil potentius, nil gratius, nec Tullius
facundius perorat.
sed hos urit acrius, quos amplius honorat;
nichil iustius calidum Crassus dum vorat!